Producties
Producties 2000-heden
Producties 1990-1999
Producties 1945-1989
Producties 1897-1945
Auteurs
Regisseurs

Foto's

 

 

 

 

"Ik draag een papieren zak over mijn hoofd.
Als ik me vrolijk voel, draag ik een rode papieren zak.
Als ik me triest voel, neem ik een blauwe papieren zak.
Als ik me gewoon voel, neem ik een bruine papieren zak. Als ik me grandioos voel, draag ik een kartonnen doos.
En toch roept iedereen voortdurend dat ik mijn gevoelens niet durf te uiten. Hoe moet je je gevoelens dàn uiten?"


Jules Feiffer, een hedendaagse Amerikaanse cartoonist, schreef dit toneelspel, dat is aangevuld met enkele stukken van Paula van der Schilt, een Nederlands auteur. Ruim zestig strips komen voorbij in korte scènes. De strips kenmerken zich door pogingen tot liefde en droevig stemmend zelfinzicht. Om het draaglijk te houden, bieden de auteurs twee remedies: cynisme en berusting. Zoals het echtpaar dat zich verbaast dat zij als enigen nog bij elkaar zijn: "Het is een wonder dat wij nog bij elkaar zijn. Zal wel zijn omdat we niet van elkaar houden. Veel voor te zeggen hè, tweede keus."

Regie

Ank Borsboom

Speeldata en locatie

7 t/m 10 december 2000
Theater De Poort, Paviljoensgracht 18, Den Haag

Rolverdeling

Spelers | Annelies Bolhoeve, Christiaan la Poutré, Derk-Jan de Grood, Erik Hoeksema, Foske Meerloo, Janine de Jager, Jeannette Bosboom, Jeroen Smit, Marc Fluttert, Marion Duinmayer, Petra Delsing, Saskia den Heijer (dans), Willem van den Bosch.

Medewerkers

Productie | Rudy Ramondt
Decorontwerp | Herman Schartman en Marc Fluttert
Fotografie | John Baldew
Grime | Debbie en Wanda van Kempen
Publiciteit | Christiaan la Poutré
Techniek | Henk Derks, Marnix Bosman, Edith Swinkels, Rudy Ramondt

Met dank aan

Toneelgroep Drang, Marco Smit, Evert Jan Korving

Reacties

Haagsche Courant: "Hou me vast zeer geslaagde voorstelling"
Lees verder ...

Haghespiegel: "Een voorstelling om met tevredenheid naar terug te kijken."
Lees verder ...

top

 

Achtergrond

Meer over Jules Feiffer

 

 

 

 

 

 

Interview met regisseur Ank Borsboom

"Laat de mensen groeien"

Rode draad? Was mij fascineert is de rauwheid in de stukken van Sam Shepard, de schoonheid van de gedichten in Junkieverdriet, de onmacht van mensen in Jan Rap en in het huidige spel de
zwarte humor van Jules Feiffer. Geen echte rode draad dus.
Lees verder ...

top

Toneelgroep Adodvs