Gedurfde 'Ongelikt' van Adodvs op locatie

Gezien op 27 oktober 2005 in de Grote Pyr

'Ongelikt' van Bart Moeyaert is een bewerking van King Lear van William Shakespeare. De oude koning Lear is moe en wil zijn koninkrijk verdelen onder zijn drie dochters (Goneril, Regan en Cordelia). Helaas luistert hij naar mooipraters en niet naar diegenen die echt van hem houden. Zijn rijk verdeelt hij onder de naar zijn mond pratende Goneril en Regan. Zijn liefste dochter Cordelia wordt verbannen van het hof, zo ook de graaf van Kent, omdat zij eerlijk zijn. Als Lear afwisselend bij Goneril en Regan zijn oude dag wil doorbrengen komt hij achter hun ware karakter. Hem wordt de deur gewezen en hij gaat zwerven door het land. Hij wordt terzijde gestaan door de nar en zijn oude vriend Kent (in vermomming). Maar Lear is te oud en zwak en bezwijkt. Zijn dochter Cordelia wil hem helpen maar laat daarbij ook het leven. Ook met de andere dochters loopt het niet goed af.

Adodvs had een zaal in de Grote Pyr uitgekozen voor hun voorstelling. De sfeer bij binnenkomst was heel mooi. Ik was laat en zat daardoor niet op een van de gunstigste plaatsen waardoor ik veel tegen achterhoofden aan zat te kijken. De belichting was donker en de akoestiek slecht. Daardoor ontging mij in het begin veel van het verhaal. Gelukkig kende ik de originele versie van Shakespeare waardoor ik er gaandeweg wel in kwam.

Het speltempo lag zeker voor de pauze laag en de teksten werden gedragen gebracht. Daardoor leek het meer op Shakespeare dan een moderne bewerking. Na de pauze kwam er wat meer vaart in. Regisseur Karin Camerik had wel wat leuke vondsten in deze voorstelling gebracht maar die konden niet voorkomen dat er weinig lucht zat in deze Lear.

Christiaan la Poutré had een mooie kop voor Lear maar zijn personage maakte weinig ontwikkeling door. Toen Debbie van Kempen (Goneril) en Edith Swinkels (Regan) warm gedraaid waren speelden zij krachtig en goed samen. De rol van Cordelia (Wanda van Kempen) stak hierbij wat bleekjes af. Een mooie aanwezigheid op het toneel was Berbel Korving. Strak en helder speelde zij Lot. In de rol van Trees Poels (Nar) kon ik maar moeilijk de nar ontdekken. Zij werd hierin ook niet geholpen door haar kostuum. Marco Smit (Kent) kon m.i. wat moeilijk met de tekst overweg maar zijn aanwezigheid was wel in orde.

De kostuums waren verzorgd door Lichel van den Ende. Ze waren heel bijzonder en theatraal. Alleen het narrenkostuum begreep ik niet.

Adodvs speelt vaak op locatie maar deze speelplek voegde niets toe aan het verhaal en maakte het voor de toeschouwers niet gemakkelijk. Dan zit ik toch liever in een theater!

John Roos
Haghespiegel, november 2005